Szczyt Orla Baszta jest szczytem, który znajduje się w bocznej grani Tatr. Umiejscowiony jest między masywem Granatu, a Buczynowymi Turniami. Nazwa Orla Baszta została nadana przez poetę Franciszka Henryka Nowickiego w 1901 roku. Nazwa wywodzi się od kształtu turni przypominającej ruinę baszty oraz orła.
To tłumaczy terminologię oraz nazwę tego rodzaju szczytu, który znajduje się w Tatrach. Góra Orla Baszta charakteryzuje się posiadaniem wysokości która dochodzi do dwóch tysięcy stu siedemdziesięciu siedmiu metrów nad poziomem morza. Pierwsze wejście zanotowano 26 sierpnia 1902 roku. Dokonał tego Janusz Chmielowski. Oczywiście było to w sezonie letnim. Jednak fakt dokonania tego w pojedynkę również zasługuje na podkreślenie. W sezonie zimowym szczyt został zdobyty przez Aleksandra Litwinowicza oraz Mariusza Zaruskiego. Zdobyli oni szczyt dokładnie 14 marca 1910 roku. Od tamte pory, dzięki charakterystycznemu wyglądowi szczyt Orla Baszta cieszy się ogromną popularnością wśród turystów.
Copyright @ 2010 W górach